Η έλλειψη νοσηλευτών δεν είναι απλώς πρόβλημα προσωπικού· είναι ζήτημα ποιότητας, ασφάλειας και ανθεκτικότητας του συστήματος υγείας.

Το πρόβλημα δεν είναι απλώς συγκυριακό· είναι διαρθρωτικό.

Η Κύπρος διαθέτει από τους υψηλότερους δείκτες γιατρών στην ΕΕ (467/100.000 κατοίκους το 2020, αύξηση 80% από το 2000). Όμως, στους νοσηλευτές η εικόνα είναι αντίστροφη: μόλις 498/100.000 το 2021, πολύ κάτω από τον μέσο όρο ΕΕ, με τάση μείωσης από το 2020. Ακόμα πιο ανησυχητικό: οι απόφοιτοι νοσηλευτικής μειώθηκαν από 266 το 2015 σε 144 το 2021. Δηλαδή, ενώ η ζήτηση μεγαλώνει, η εκπαίδευση παράγει λιγότερους νέους νοσηλευτές.

Το αποτέλεσμα: ένα υπερβολικά ιατροκεντρικό σύστημα που δεν μπορεί να στηριχθεί χωρίς ισχυρή νοσηλευτική βάση.

Το ΓεΣΥ βελτίωσε την πρόσβαση και την οικονομική προστασία, αλλά αύξησε και τη ζήτηση. Σήμερα οι κλίνες υπάρχουν, όμως χωρίς νοσηλευτές δεν μπορούν να λειτουργήσουν.

Με τον πληθυσμό να γηράσκει ταχέως, οι ανάγκες σε νοσηλευτική φροντίδα (νοσοκομεία, ψυχική υγεία, μακροχρόνια φροντίδα) θα πολλαπλασιαστούν.

👉 Η λύση απαιτεί:

καλύτερες συνθήκες εργασίας και εξέλιξης για να κρατήσουμε τους νοσηλευτές μας,
επένδυση στην εκπαίδευση νέων νοσηλευτές με σύγχρονες μεθόδους μάθησης και προσεγγίσεις επαγγελματικής πρακτικής,
νέους ρόλους στη νοσηλευτική – ενδυνάμωση, επαγγελματική αναγνώριση, ευκαιρίες εξέλιξης και ανέλιξης.

Διαβάστε στο Linkedin